Ο Βρετανός John Melbourne του συλλόγου Tadworth AC έθεσε συμμετοχή στο HUC 2016, εμπνευσμένος από την ιστορία της απαγωγής Κράιπε και αναζητώντας μία πρόκληση στα 100 μίλια.

Όταν ρωτήσαμε τους αθλητές τί χρόνο προβλέπουν για τον τερματισμό τους, είχε δηλώσει με σιγουριά 18 ώρες (και είχε ζητήσει ευγενικά αν θα μπορούσαμε να διαθέσουμε μέσο επιστροφής εκείνη την ώρα για να ξεκουραστεί λίγο πριν την πτήση του το απόγευμα της Κυριακής…) Ακόμα και αν εκείνη του η πρόβλεψη φάνηκε λίγο αισιόδοξη, ο John έγινε ο πρώτος νικητής του Heroes Ultra, τερματίζοντας στην Παραλία Περιστερέ 21,5 ώρες περίπου μετά την εκκίνησή του από την αφετηρία του αγώνα.

Καθώς προετοιμάζεται για την επιστροφή του στο Heroes Ultra 2017 και την υπεράσπιση του τίτλου του, αναπολούμε παρέα κάποιες από τις στιγμές του 2016.

 

sponsorship-page-cover
Ο John Melbourne (δεξιά) κυνηγά τον Eusebio Bochons (αριστερά) για την πρωτιά στον Ψηλορείτη

 

Q: Είχες κάποιο σχέδιο ή τακτική για τον αγώνα; 

Το σχέδιό μου, μιας και αυτός ήταν ο πρώτος μου αγώνας 100 μιλίων, ήταν να αφήσω αρκετά αποθέματα για έναν δυνατό τερματισμό ώστε να μην χρειαστεί να μπουσουλήσω μέχρι το νήμα! Ελπίζω να καταφέρω να τερματίσω τον αγώνα σε περίπου 20 ώρες, ομολογώ όμως ότι υποτίμησα κάποια από τα τεχνικά κομμάτια του αγώνα και κατάλαβα γρήγορα ότι ο στόχος αυτός παραήταν αισιόδοξος. Προέβλεψα την ζέστη και μέρος του σχεδίου ήταν να πίνω αρκετά υγρά και ηλεκτρολύτες σε όλη τη διαδρομή.

Q: Αν ξεχώριζες ένα πράγμα που σε δυσκόλεψε περισσότερο στον αγώνα, ποιό θα ήταν αυτό;

Σίγουρα η ζέστη. Θυμάμαι λίγα πράγματα από το απόγευμα του Σαββάτου και σε μερικούς σταθμούς πραγματικά τα’χα λίγο χαμένα. Παρ’όλ’αυτά, καλύτερα η ζέστη από τους θυελλώδεις ανέμους που έχω βιώσει σε άλλους ορεινούς αγώνες!

John Melbourne - winner HUC 2016
Ο John Melbourne – νικητής του HUC 2016

 

Q: Πρέπει να σου ομολογήσω ότι πολλοί Ρεθυμνιώτες δεν περίμεναν να τερματίσει ούτε ένας αθλητής τον αγώνα! Νομίζω ότι μπορεί και να ήσουν ο πρώτος υπερμαραθωνοδρόμος που κάποιοι θα είχαν δει στη ζωή τους. Τί εμπειρίες θυμάσαι από τα περάσματα σου στα χωριά και τους σταθμούς ανεφοδιασμού;

Η υποδοχή στους σταθμούς ήταν πραγματικά συγκινητική και κάτι που δεν έχω ξαναζήσει πουθενά αλλού. Ολόκληρα χωριά ήταν στο πόδι περιμένοντάς μας και χειροκροτώντας μας όλη τη νύχτα. Βοήθησε πολύ αυτό στο να με ανεβάσει ψυχολογικά στα πιο δύσκολα σημεία του αγώνα. Και όλοι οι άλλοι συναθλητές μου με τους οποίους μίλησα εξιστορούν παρόμοιες εμπειρίες.

Q: Καθώς σε ακολουθούσαμε στον αγώνα, φάνηκε σαν να πάλευες με ψυχολογικά σκαμπανεβάσματα. Ακόμα και όταν ήσουν στην πρώτη θέση με μεγάλη διαφορά. 

Κάθε τέτοιος αγώνας είναι “τρενάκι” από αισθήματα και το Heroes Ultra δεν αποτέλεσε εξαίρεση. Αυτό που με δυσκόλεψε ήταν το άγχος της πρώτης θέσης και η επιθυμία μου να μην τα τινάξω όλα στον αέρα! Στην πραγματικότητα δεν πέρασα καμία ιδιαίτερη κρίση, εκτός από κάποιες περιόδους που υπέφερα από τη ζέστη και έπρεπε να “πιέσω” λίγο παραπάνω. Αν και δύσκολη, η εμπειρία να τρέχω μόνος μου για τόση ώρα αποδείχθηκε πολύτιμη, ιδιαίτερα στην τελική κατάβαση προς την παραλία του τερματισμού που δεν θα την ξεχάσω ποτέ.

Standing by the abduction monument on Peristeres Beach, having just won HUC 2016
Μπροστά από το μνημείο στην Παραλία Περιστερέ που αποτελεί τον τερματισμό του Heroes Ultra

 

Q: Σε κάτι πιο πρακτικό τώρα. Υπήρξε κάτι πέρα από τον υποχρεωτικό εξοπλισμό που να θεώρησες απαραίτητο για τον αγώνα;

Ένα buff για τον ιδρώτα και για προστασία του αυχένα από τον ήλιο. Και οι ηλεκτρολύτες επίσης βοήθησαν αρκετά με τη ζέστη.

Q: Θα έδινες κάποια συμβουλή στους δρομείς του αγώνα για το 2017; 

Θα τους έλεγα να απολαύσουν τη διαδρομή – αν και είναι εύκολο να το λες, δύσκολο να το κάνεις. Να μην πιέσουν πολύ στα τεχνικά κομμάτια γιατί υπάρχουν ευκαιρίες σε άλλα τμήματα της διαδρομής να κερδίσουν χρόνο. Να απορροφήσουν την υποδοχή και την φιλοξενία του κοινού στα χωριά, γιατί τέτοια ατμόσφαιρα δεν θα ξαναβρούν, ούτε στις Άλπεις ούτε στους μεγάλους μαραθώνιους. Είναι μοναδικό συναίσθημα.

Επίσης, αν μπορούν να διαβάσουν το Κακό Φεγγαραντάμωμα πριν τον αγώνα, το βιβλίο του Μπίλυ Μος, ενός εκ των απαγωγέων, που περιγράφει την επική επιχείρηση της απαγωγής Κράιπε. Αν διαβάσει κανείς το βιβλίο, οι αναμνήσεις του αγώνα θα έχουν άλλη γεύση.

p1000748-copy
Μετά από μία σκληρή μέρα, λίγες στιγμές ξεκούρασης και μία μπύρα

 

Q: Τέλος, το 2016 έθεσες τον πήχη στις 21 ώρες 31′ 25”, σχεδόν 2 ώρες μπροστά από τον δεύτερο, Δημήτρη Ζιαμπάρα. Τί ελπίζεις για το 2017;

Το 2016 έχασα μία στροφή κηνυγώντας τον Eusebio γύρω στο 50 χλμ που μου στοίχησε τουλάχιστον 20 λεπτά. Με την εμπειρία που έχω τώρα από τη διαδρομή και γνωρίζοντας καλύτερα τί ρυθμούς να ακολουθήσω πιστεύω ότι οι 20 ώρες είναι ρεαλιστικός στόχος.

 


John Melbourne

_ Ηλικία: 36

_Τρέχει ultra από: 2008

_Καλύτερες αγωνιστικές στιγμές: 2η θέση North Downs 50 [2014], 1η θέση Endurancelife Exmoor Ultra [2016], 1η θέση Maui Oceanfront Marathon [2014]

_Αγώνες που θέλει να τρέξει: Western States (ΗΠΑ), Σπάρταθλο (Ελλάδα), Fuego Y Agua (Νικαράγουα), Tahoe 200 (ΗΠΑ)


 

All historical photography © The Estate of William Stanley Moss. All other rights reserved © ECR Sport